Zwrot pieniędzy dla osób, które jeszcze na wypoczynek się nie udały jest oczywisty dla każdego. Pozostaje natomiast pytanie co zrobić, gdy problemy biura podróży zastaną podróżnego w trakcie odbywania wypoczynku. Nierzadko zdarza się bowiem sytuacja, że właściciele hoteli lub domów wczasowych odmawiają serwowania wyżywienia podróżnym lub żądają opuszczenia przez nich zajmowanych pokoi. W tej sytuacji warto pamiętać o prawach podróżnego przewidzianych w ustawie z dnia 24.11.2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych.

Pierwszy krok, który podróżny powinien w tej sytuacji poczynić to zgłosić swoje uwagi organizatorowi turystyki, wskazując że realizuje on usługę niezgodnie z zawartą umową oraz zgromadzić dowody na uzasadnienie swoich zarzutów. W braku usunięcia przez organizatora zgłoszonych niezgodności podróżny może dokonać tego sam i wystąpić o zwrot poniesionych, niezbędnych wydatków. Przykładowo podróżnemu należy się zwrot kosztów zakwaterowania i wyżywienia w przypadku ich uregulowania przez samego podróżnego zamiast organizatora. Ponadto, podróżnemu przysługuje zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w postaci zmarnowanego urlopu. Przebywanie bowiem przez kilkanaście godzin w ciągłym stresie, związanym z ryzykiem wykwaterowania z hotelu oraz brak możliwości korzystania z zaplanowanych atrakcji czy przewidzianego w umowie wyżywienia niewątpliwie niweczy cel takiego wyjazdu w postaci odpoczynku i poczucia komfortu.

Artykuł Problemy firm Thomas Cook i Neckermann a prawa podróżnego pochodzi z serwisu Kancelaria Radcy Prawnego Radca Prawny Grzegorz Dębski - kancelariadebski.pl.

Zasadniczo w polskich przepisach przewidziane jest jedynie prawo do odszkodowania z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania (umowy), a więc prawo do naprawienia szkody materialnej. Często zapomina się jednak, że w zakresie usług turystycznych oprócz prawa do odszkodowania podróżnemu przysługuje także prawo do naprawienia tzw. szkody niematerialnej, a więc do zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Ponadto, podróżnemu przysługuje obniżka ceny za każdy okres, w trakcie którego stwierdzono niezgodność usług turystycznych z umową.

Należy jednak pamiętać, że zgodnie z art. 50 ust. 4 ustawy termin przedawnienia powyższych roszczeń wynosi 3 lata, a zatem z ewentualnym dochodzeniem powyższych roszczeń nie można zbyt długo zwlekać.

Artykuł Jakie prawa przysługują turyście za zepsuty urlop? pochodzi z serwisu Kancelaria Radcy Prawnego Radca Prawny Grzegorz Dębski - kancelariadebski.pl.

Zmianie uległy terminy przedawnienia zarówno roszczeń stwierdzonych prawomocnym orzeczeniem sądu, innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju lub sądu polubownego, jak również roszczeń stwierdzonych ugodą zawartą przed sądem i sądem polubownym oraz ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd. Terminy przedawnienia roszczeń, które nie zostały objęte wyżej wymienionymi „rozstrzygnięciami” również uległy zmianie. We wszystkich powyższych przypadkach skróceniu uległ termin przedawnienia z dziesięciu do sześciu lat.

Nietypowy jest natomiast sposób liczenia końca terminu przedawnienia. Koniec terminu przedawnienia przypada bowiem na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata (wynosi np. 1 rok).

W uzasadnieniu nowelizacji ustawy wskazano, że za skróceniem ogólnego terminu przedawnienia roszczeń przemawia przede wszystkim potrzeba zmobilizowania stron stosunków prawnych do podjęcia aktywności procesowej oraz trudności dowodowe związane z upływem czasu od daty wymagalności roszczenia.

W praktyce powyższe rozwiązanie, polegające na zmniejszeniu ogólnego terminu przedawnienia, nie będzie miało dużego znaczenia dla przedsiębiorców. Wszak dla roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi on nadal trzy lata, a często w przypadku roszczeń z tzw. umów nazwanych jak choćby z umowy o dzieło albo z umowy spedycji jest jeszcze krótszy, tzn. wynosi odpowiednio dwa lata i rok.

W przypadku jednak, gdy roszczenie zostanie objęte prawomocnym wyrokiem lub nakazem zapłaty zmiany te będą już jednak istotne, ponieważ termin przedawnienia w praktyce rzeczywiście ulegnie skróceniu z dziesięciu do sześciu lat.

Artykuł Nowelizacja przepisów o przedawnieniu. (cz. 2) pochodzi z serwisu Kancelaria Radcy Prawnego Radca Prawny Grzegorz Dębski - kancelariadebski.pl.

Jakie zmiany niesie ze sobą nowa ustawa?

Dotychczas uchylenie się od zaspokojenia roszczenia następowało tylko w przypadku podniesienia tzw. zarzutu przedawnienia. Nie wystarczał więc sam fakt, że roszczenie było przedawnione. Konieczne było jeszcze sformułowanie odpowiedniego zarzutu i podniesienie go przed sądem.

Wprowadzony nowelizacją art. 117 § 2¹ KC od powyższej zasady przewiduje wyjątek. Obecnie po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się już zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Przy czym przez konsumenta rozumiemy osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Sąd oddali więc powództwo wówczas, gdy stwierdzi, że upłynął termin przedawnienia roszczenia przysługującego względem konsumenta.

W wyjątkowych przypadkach sąd może jednak, po rozważeniu interesów stron, nie uwzględnić upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, jeżeli wymagają tego względy słuszności. Powyższy przepis może okazać się jednak tzw. przepisem martwym. Już przed nowelizacją sądy mogły bowiem nie uwzględnić zarzutu przedawnienia w wyjątkowych przypadkach z uwagi na tzw. nadużycie prawa, o którym mowa w art. 5 KC. W praktyce zdarzało się to jednak bardzo rzadko.

W przypadku upływu terminu przedawnienia roszczenia pojawia się pytanie, czy takie roszczenie nadal istnieje, czy wręcz przeciwnie. Otóż roszczenia przysługujące przeciwko konsumentowi z chwilą upływu terminu przedawnienia przekształcą się w tzw. zobowiązanie niezupełne (naturalne), a więc nadal będą istnieć, choć nie będzie ich można dochodzić przed sądem. Ma to o tyle znaczenie, że jeżeli konsument przez przypadek spełni przedawnione roszczenie, to nie będzie mógł domagać się ich zwrotu, np. poprzez zwrot świadczenia nienależnego.

Artykuł Nowelizacja przepisów o przedawnieniu. (cz. 1) pochodzi z serwisu Kancelaria Radcy Prawnego Radca Prawny Grzegorz Dębski - kancelariadebski.pl.